Ulubione

Karta zgonu to podstawowy dokument, który musimy mieć, gdy umrze nam ktoś bliski. Taki dokument otrzymamy od lekarza który stwierdził zgon.

Gdy zgon nastąpił w domu z przyczyn naturalnych, naszym obowiązkiem jest wezwanie na miejsce lekarza rodzinnego lub pogotowia ratunkowego. Gdy lekarz stwierdzi zgon,  zobowiązany do wystawienia karty zgonu.

Gdy zgon nastąpił w szpitalu, kartę wystawia lekarz prowadzący pacjenta. Nie zapomnijmy jej odebrać.

Jeśli śmierć nastąpiła w wyniku wypadku lub przestępstwa, wezwany lekarz może odmówić wystawienia karty zgonu i zadecydować o przewiezieniu zwłok do zakładu medycyny sądowej w celu przeprowadzenia sekcji zwłok. W takiej sytuacji będziemy musieli skonsultować się z policją lub prokuraturą. Kartę zgonu wystawi wówczas lekarz, który na zlecenie policji lub sądu, dokonał oględzin lub sekcji zwłok.

Zakład pogrzebowy

Posiadając kartę zgonu, możemy udać się do zakładu pogrzebowego (zwykle wystarczy telefon), który przewiezie ciało zmarłego do swojej chłodni lub kostnicy miejskiej. W internecie znajdziemy setki adresów zakładów pogrzebowych. Takie instytucje działają też w pobliżu szpitali i na cmentarzach. Możemy skorzystać z usług zakładu, który pomoże nam załatwić pozostałe formalności związane z organizowaniem pogrzebu. Pamiętajmy, by podpisać z nim umowę z dokładnym wyszczególnieniem cen usług, za które będziemy płacić. Klienci zakładów skarżą się czasem na forach, że wbrew wcześniejszym ustaleniom, koszt pogrzebu wzrasta np. dwukrotnie.

Co ustalić z zakładem pogrzebowym

Z zakładem ustalimy datę pogrzebu lub kremacji, wybór cmentarza i miejsce pochówku, wybór trumny oraz rodzaj obrządku religijnego lub szczegóły pogrzebu świeckiego. Pracownicy firmy pomogą nam również w załatwieniu aktu zgonu i zasiłku pogrzebowego, choć po zaświadczenia i tak będziemy musieli udać się osobiście.

Tylko od nas zależy, na jakiego rodzaju usługi decydujemy się z całej oferty firm pogrzebowych. Możemy wybrać tylko trumnę i zamówić kondukt żałobny, możemy też zlecić firmie zorganizowanie wszystkiego - od zakupu ubrania dla zmarłego, umycie go i uczesanie, poprzez zapewnienie wieńców, wydrukowanie klepsydr i zamówienia nekrologów w prasie.

Idąc do zakładu pogrzebowego musimy zabrać ze sobą: wystawioną przez lekarza kartę zgonu, dowód osobisty zmarłego, zaświadczenie z zakładu pracy o zatrudnieniu, a gdy zmarły był emerytem czy rencistą, ostatni odcinek renty lub emerytury. Są różne formy płacenia za usługę. Możemy zapłacić gotówką, kartą lub przelewem, możemy też wystawić zakładowi upoważnienie, na podstawie którego będzie on mógł odebrać należność za przygotowanie pogrzebu z zasiłku pogrzebowego wydawanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Warunek jest jeden: zmarły musi być ubezpieczony lub w chwili śmierci pozostawać na utrzymaniu osoby ubezpieczonej.



Pamiętajmy jednak, że część spraw i tak będziemy musieli przeprowadzić osobiście. Zakład pogrzebowy nie załatwi za nas sprawy nabożeństwa żałobnego oraz pochówku na cmentarzu wyznaniowym. O tych sprawach będziemy musieli rozmawiać bezpośrednio z księdzem. Podobnie jest w sprawie wykupu kwatery na cmentarzu komunalnym.

Jeśli naszą wolą jest, by zmarły do czasu pogrzebu przebywał w domu, a organizację pogrzebu chcemy załatwić sami, pamiętajmy, że musimy pochować ciało najpóźniej po 72 godzinach od chwili śmierci. Gdy jest to niemożliwe, naszym obowiązkiem jest przewieźć ciało do kostnicy miejskiej lub kostnicy zakładu pogrzebowego. Gdy osoba bliska zmarła na chorobę zakaźną, pochówek musi się odbyć w ciągu 24 godzin od chwili śmierci.

Przygotowaniami do pogrzebu również możemy zająć się osobiście, choć wizyta w zakładzie pogrzebowym i tak pewnie nas nie ominie. Tam bowiem możemy kupić trumnę czy zlecić zabalsamowanie zwłok. We własnym zakresie możemy jednak ubrać i przygotować zmarłego do pochówku (mycie, golenie, czesanie, makijaż, ubranie). Nekrolog załatwimy bezpośrednio w wybranej gazecie, a wieńce czy wiązanki zamówimy w kwiaciarni. Wtedy koszty pogrzebu na pewno będą niższe.

Akt zgonu

Akt zgonu będzie nam potrzebny do otrzymania zasiłku pogrzebowego, załatwienia spraw spadkowych oraz wypłaty ubezpieczenia na życie. Akt wystawia Urząd Stanu Cywilnego w mieście którym nastąpił zgon.

W Urzędzie Stanu Cywilnego będą nam potrzebne następujące dokumenty: dowodu osobistego zmarłego, karty zgonu, książeczki wojskowej (gdy mężczyzna zmarł przed 50 r. ż), opisu aktu urodzenia (gdy zmarło dziecko) oraz podania o wydanie trzech odpisów aktu zgonu. Urzędnik poprosi nas o dowod osobisty, a gdy wyrabiamy aktu zgonu współmałżonka, może zrządać zobaczenia również aktu małżeństwa.

Zgon należy zgłosić w urzędzie najpóźniej w ciągu trzech dni od dnia śmierci. Gdy nasz bliski zmarł w wyniku choroby zakaźnej, zgłoszenie powinno nastąpić najpóźniej po 24 godzinach. Obowiązek zgłoszenia mają, w kolejności: małżonek lub dzieci zmarłego, najbliżsi krewni lub powinowaci, współlokatorzy zmarłego, osoby, które znalazły zwłoki lub świadkowie śmierci, administrator domu, w którym nastąpił zgon. Jeżeli do śmierci doszło w szpitalu, do zgłoszenia zobowiązany jest szpital. Pamiętajmy jednak, że wniosek o wydanie aktu zgonu i tak będziemy musieli złożyć osobiście. Od 1 stycznia 2007 r. wydanie trzech pierwszych odpisów aktu zgonu jest bezpłatne.